*وَ قَالَ [علیه السلام] لِابْنِهِ الْحَسَنِ [علیه السلام] یَا بُنَیَّ احْفَظْ عَنِّى أَرْبَعاً
    وَ أَرْبَعاً لَا یَضُرُّکَ مَا عَمِلْتَ مَعَهُنَّ إِنَّ أَغْنَى الْغِنَى الْعَقْلُ وَ أَکْبَرَ الْفَقْرِ الْحُمْقُ
    وَ أَوْحَشَ الْوَحْشَةِ الْعُجْبُ وَ أَکْرَمَ الْحَسَبِ حُسْنُ الْخُلُقِ یَا بُنَیَّ إِیَّاکَ وَ مُصَادَقَةَ
    الْأَحْمَقِ فَإِنَّهُ یُرِیدُ أَنْ یَنْفَعَکَ فَیَضُرَّکَ وَ إِیَّاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْبَخِیلِ فَإِنَّهُ یَقْعُدُ عَنْکَ
    أَحْوَجَ مَا تَکُونُ إِلَیْهِ وَ إِیَّاکَ وَ مُصَادَقَةَ الْفَاجِرِ فَإِنَّهُ یَبِیعُکَ بِالتَّافِهِ وَ إِیَّاکَ وَ
    مُصَادَقَةَ الْکَذَّابِ فَإِنَّهُ کَالسَّرَابِ یُقَرِّبُ عَلَیْکَ الْبَعِیدَ وَ یُبَعِّدُ عَلَیْکَ الْقَرِیبَ .*

    به فرزندش امام حسن [علیه السلام] فرمود : پسرم ! چهار چیز از من
    یادگیر (در خوبى ها ) ، و چهار چیز به خاطر بسپار (هشدارها)، که تا به
    آن ها عمل مى کنى زیان نبینی:
    الف ـ خوبى ها
    1 ـ همانا ارزشمند ترین بى نیازى عقل است .
2 ـ و بزرگ ترین فقر بى
    خردى است .
3 ـ و ترسناک ترین تنهایى خود پسندى است .
4 ـ و گرامى ترین ارزش خانوادگى ، اخلاق نیکوست.
    ب ـ هشدار ها
    1 ـ پسرم ! از دوستى با احمق بپرهیز ، چرا که مى خواهد به تو نفعى
    رساند اما دچار زیانت مى کند.
    2 ـ از دوستى با بخیل بپرهیز ، زیرا آنچه را که سخت به آن نیاز دارى از
    تو دریغ مى دارد.
    3 ـ و از دوستى با بدکار بپرهیز، که با اندک بهایى تو را مى فروشد.
    4 ـ و از دوستى با دروغگو بپرهیز که به سراب ماند:
دور را به تو نزدیک ، و نزدیک را دور مى نمایاند.

امام علی علیه السلام ؛ نهج البلاغه




      

    *وَ قَالَ [علیه السلام] وَ قَدْ لَقِیَهُ عِنْدَ مَسِیرِهِ إِلَى الشَّامِ دَهَاقِینُ الْأَنْبَارِ
    فَتَرَجَّلُوا لَهُ وَ اشْتَدُّوا بَیْنَ یَدَیْهِ فَقَالَ
    مَا هَذَا الَّذِى صَنَعْتُمُوهُ فَقَالُوا خُلُقٌ مِنَّا نُعَظِّمُ بِهِ أُمَرَاءَنَا فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا
    یَنْتَفِعُ بِهَذَا أُمَرَاؤُکُمْ وَ إِنَّکُمْ لَتَشُقُّونَ عَلَى أَنْفُسِکُمْ فِى دُنْیَاکُمْ وَ تَشْقَوْنَ بِهِ فِى
    آخِرَتِکُمْ وَ مَا أَخْسَرَ الْمَشَقَّةَ وَرَاءَهَا الْعِقَابُ وَ أَرْبَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الْأَمَانُ مِنَ
    النَّارِ .*

    و درود خدا بر او ، فرمود: در سر راه صفّین دهقانان شهر انبار تا
    امام را دیدند پیاده شده و پیشاپیش آن حضرت مى دویدند فرمود چرا چنین
    مى کنید؟ گفتند عادتى است که پادشاهان خود را احترام مى کردیم، فرمود
    به خدا سوگند که امیران شما از این کار سودى نبردند، و شما در دنیا با
    آن خود را به زحمت مى افکنید ، و در آخرت دچار رنج و زحمت مى گردید،
    وچه زیانبار است رنجى که عذاب در پى آن باشد ، و چه سودمند است آسایشى
    که با آن ، امان از آتش جهنم باشد.

امام علی علیه السلام ، نهچ البلاغه




      




[Designed By Ashoora.ir    مرجع دریافت ابزار و قالب وبلاگ ]