کاوه قهرمان مبارزه با بیگانه و ظلم وستم در اساطیر ایرانی است. هجده پسر او قربانی ظلم ضحاک شدند. او فریدون را که به شبانی می زیست یافت وبا شوراندن ایرانیان علیه ضحاک با یاری مردم وی را به پادشاهی گماشت.

ضحاک مجلسی آراست از بزرگان وخواست تا آنان نامه ای را که نشان می داد او دادگر است و همه کارهای او نیک است,مهر نمایند. بزرگان از ترس چنین کردند اما کاوه به پا خواست وزشتی های ضحاک و ستم او را گوشزد کرد و مردم را دعوت به پادشاهی فریدون کرد. ایرانیان به یاری او شتافتند. پیشبند چرمی کاوه به نام درفش کاویانی پرچم ایرانیان گردید و گفته می شود که این پرچم تا آخر دوره ساسانی حفظ شد و در حمله اعراب قطعه قطعه گردید.

در مهرگان که روز شکست ضحاک است ایرانیان دعا می کنند که "هزار سال بزی". شاید این آرزویی است برای هزار سال زیستن شاد و آزاد در برابر هزار سال زیستن در ظلم وستم ضحاک ماردوش.

.به کژی و ناراستی کم گرای

جهان از پی راستی شد به پای

بدی همچو آتش بود در نهان

که پیدا کند خویشتن ناگهان

"بوشکور بلخی"